สวัสดีไอ้พวกโง่ทุกคนที่หลงเข้ามา ฮ่าๆๆๆ

งานวิชาชีวะ! ทามตั้งนานนะเนี่ย http://www.youtube.com/watch?v=Sb6QZokRh4E



ผมชื่อตั๋งนิธิศจุลเทศ อยู่เกษตรเหตุการณ์ผ่านมาเยอะ
อยากจะเจอะกับชีวิตแสนอิสระ จึงได้ละความสุขที่ผ่านพ้น
จนครานี้ได้มาในต่างแดน อยู่ขุนเเคว้นห่างไกลในแห่งหน
เยือนผู้คนกลไกที่ไม่เคยพบ ได้ประสบความลำบากแสนหลากหลาย
เหมือนผีร้ายคอยกลั่นเเกล้งทุกเพลา เป็นชะตาที่แสนสุดจะรันทด
ถูกจับจดลดชั้นอยู่ม.สาม ต้องทำตามทุกสิ่งที่ถูกสั่ง
ต้องนั่งฟังภาษาที่ไม่คุ้น ต้องคอยลุ้นถ้าฝรั่งฟังเราออก
ต้องคอยบอกว่าเราสันชาติไทย แตกต่างอย่างไรจากไต้หวัน
ต้องอดกลั้นความรู้สึกลึกในจิต ต้องคอยคิดซะว่าเรามาใหม่
ต้องภาวนาหาสวรรค์ครรลัย อยากขอให้สักวันเป็นของเรา
อยากจะเอาการบ้านไปปาหัว ทำสุดตัวหัวเน่าน่าเศร้าหลาย
เพราะมันกลายเป็นขยะที่ไร้เกรด มันคือเศษกระดาษที่ไร้ค่า
เมื่อถึงคราเวลาที่จะสอบ ถูกมอบหมายให้อ่านเเต่หนังสือ
เหมือนกระบือหัดบินต่างไฉน ถึงอ่านไปความรู้ก็เป็นศูนย์
สูตรคูณที่ให้ท่องในวัยเด็ก ตอนยังเล็กก็ท่องคล่องสบาย
ต้องอับอายเพราะเครื่องกลสมัยนี้ ทุกคนมีในครอบครองเอาไว้ใช้
เพียงแค่ใส่สมการแล้วกดปุ่ม เลขทั้งกลุ่มกลายเป็นหนึ่งคำตอบ
อยู่ในกรอบกราฟให้เสร็จดั่งใจหวัง เมื่อถึงครั้งครายามโรงเรียนเลิก
เสียงเอิกเกริกของคนเริ่มหวั่นไหว ทุกคนในโรงเรียนถูกบังคับ
คณาจารย์จับนักเรียนเปลี่ยนชุด เป็นมนุษย์ที่ถูกใช้งานหนัก
ไม่ให้พักซักนิดฟิตไปไหน เราต้องไปข้างนอกออกกำลัง
พลังทั้งหมดที่ใช้ไปกับการเรียน ถูกเเปลเปลี่ยนให้ออกไปวิ่ง
มันเป็นสิ่งที่ไร้ค่าน่าสลด รู้สึกหดหู่ไม่มีอะไรมาก
อยากจะพักในวันที่ได้หยุด ศาสนาพุทธอย่างเราไม่พูดปด
ถึงมีรถออกไปให้ซื้อของ แต่เมื่อมองลงไปในตะกร้า
ผ้าทั้งสัปดาห์ยังไม่ถูกซัก ต้องชะงักกับความรกของห้อง
เมื่อมองดูก็เริ่มจะคิดออก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเหตุไหน
อยู่เมืองไทยไม่เคยทำงานบ้าน ผู้เชี่ยวชาญคอยจัดการให้เสร็จ
รู้สึกเหมือนเป็ดผู้ไม่เคยบิน ที่ไม่ชินกับปีกของตน
ไม่เคยที่จะพจญกับปัญหา ไม่เคยกล้าที่จะตัดสินใจ
แต่อย่างไรเมื่อมาที่นี่แล้ว ก็ไม่เเคล้วต้องทำด้วยตัวเอง
ถึงจะเซงจะหนีได้อย่างไร ไม่มีที่ไหนให้คอยหลบหนี
ไม่มีบ้านให้กลับไปพักใจ อย่างไรก็จะสู้สุดชีวี
สุดท้ายนี้ผมจะบอกแค่ล้อเล่น อยู่เฟาท์เทนเเวลเลย์สนุกสนาน
ถึงงานเยอะก็ทำอย่างสำราญ ได้ประสบการณ์ใหม่ใหม่ในต่างแดน
ผมอยู่นี่เเสนสุขไม่ต้องห่วง เมื่อง่วงก็นอนพักสักสองรอบ
เวลาสอบก็อ่านไม่หักโหม ไม่ซุกโทรมเพราะนอนตอนตีสาม
เมื่อยามหิวก็กินไม่อดอยาก ถึงกินมากไปไม่ต้องกังวล
วิ่งวกวนบนลู่วิ่งเกือบทุกวัน ความฝันใกล้เข้ามาอีกหนึ่งขั้น
ขอสัญญากับทุกคนว่าจะขยัน แล้วเจอกันซักวันอีกไม่นาน......

พักผ่อนนนน...

อยากหลับตา - นภ พรชำนิ
วันใหม่ - โจ้ อัมรินทร์ เหลิองบริบูรณ์ PAUSE
B5 Medley - คอนเสิร์ต บอยด์

อะจึ๋ย สวรรค์รำไร ??!!

คนดีมักมีผมหยักศกตามธรรมชาติ